“Ik ga jou even goed knuffelen”, klinkt het in de gang van het Internationaal Vrouwen Centrum in Den Helder. Heel plotseling moeten de vrouwen afscheid nemen van een van hun geliefde collega’s. Emilka (33) overleed nadat ze vlak bij haar huis in het water viel. En dat terwijl ze hier net helemaal was opgebloeid, net als honderden andere vrouwen uit de stad.
“Deze plek betekent heel veel voor mij”, zegt de 49-jarige Rabiaa terwijl ze een vlag op rolt in de gang van het vrouwencentrum. Ze heeft een lieve glimlach en hagelwitte tanden.
Tien jaar geleden vluchtte ze met haar gezin uit Syrië. “Vroeger was ik verlegen. Bang van alles. Maar door hier te komen, ging het beter. Ik voel me nu een sterke vrouw.”
Inmiddels werkt Rabiaa al jaren als vrijwilliger in het vrouwencentrum in haar eigen wijk, Nieuw Den Helder. De organisatie bestaat nu veertig jaar. En inmiddels komen er wekelijks zo’n 250 vrouwen voor uiteenlopende trainingen.
Ze volgen er lessen in fietsen, de Nederlands taal en communicatiestijlen. Ook krijgen ze hulp bij het vinden van werk, leren omgaan met computers en werken aan hun weerbaarheid.
Vrouwen hadden tragisch nieuws gemist
“Het gaat hier om empowerment”, vertelt directeur Marlies Pfann. Ze is vandaag bewust in het roze gekleed. Het was de lievelingskleur van de Poolse Emilka Mrzygloid-Paluszczak.
Deze morgen was er een zogeheten interculturele ontmoeting waarin het verdrietige nieuws over de dood van de 33-jarige Emilka werd medegedeeld.
“Veel vrouwen hadden dit helemaal niet meegekregen”, legt Pfann uit. Ze volgen het nieuws niet, zitten niet op sociale media. Dus het sloeg echt in als een bom. Iemand uit onze eigen groep is overleden.”
